DR. STRANGEFUNK’S LIST OF FAVOURITE DIRECTORS

Stanley Kubrick
3 shorts, 13 features, 2 screenplays die op de plank zijn blijven liggen én 1 screenplay die Steven Spielberg als eer aan de meester van de cinema heeft verfilmd. Geen enkele filmmaker kan hem evenaren of er zelfs bij in de buurt komen. Kubrick ging verder dan de definitie van film en behandelde thema’s als WOI, verboden liefdes, de koude oorlog, ultra-violence en de Vietnamoorlog alsof het niets was.
Essentieel: Dr.Strangelove or: How I Learned To Stop Worrying And Love The Bomb, 2001: A Space Odyssey en A Clockwork Orange.

David Lynch
De schilder onder de filmmakers die de constructie van de vrouw als rode draad door zijn films laat lopen. Werkelijkheid, droom, schizofrenie en verwarring; in ieder geval zorgt Lynch ervoor dat niets duidelijk is en we de waarheid zowel naar buiten als naar binnen toe moeten zoeken.
Essentieel: Twin Peaks (TV-serie), Blue Velvet en Lost Highway.

Martin Scorsese
De regisseur die vanuit de hoofdpersoon een verhaal vertelt. Meestal een lang verhaal waarbij hij zijn liefde voor New York niet onder stoelen of banken schuift. Robert de Niro werkte maar liefst 8 keer mee met de man die verbazingwekkend genoeg nog nooit een Oscar heeft gekregen.
Essentieel: Taxi Driver, Raging Bull en Goodfellas.

Akira Kurosawa
De Japanse grootmeester van de Aziatische cinema die graag naar de films van John Ford keek en wiens films vervolgens als voorbeeld dienden voor grote Amerikaanse films. A Fistful Of Dollars, Star Wars en The Usual Suspects zouden er heel anders hebben uitgezien (of zelfs niet eens gemaakt kunnen worden) wanneer de meester van de compositie niet eens bestaan had.
Essentieel: Shichinin No Samurai, Rashomon en Yojimbo.

Jim Jarmusch
Zwarte humor, droge dialogen, Screamin’ Jay Hawkins, koffie, sigaretten, taxi’s, een schizofrene indiaan, Tom Waits en fucking Bill ‘Ghostbusters, Groundhog Day’ Murray.
Zomaar wat elementen uit het oeuvre van de man met het rare kapsel.
Essentieel: Down By Law, Dead Man en Broken Flowers.

Brian de Palma
De filmmaker die het camerawerk tot een hoger niveau heeft gebracht. Split screen komt onder andere van zijn hand. De Palma is een groot Hitchcock-fan en dat komt terug in zijn films. Een aantal films van hem mag je vergeten, maar zijn besten worden gemarkeerd in de filmgeschiedenisboeken.
Essentieel: Carrie, Scarface en Carlito’s Way.

Spike Lee
Shelton Jackson Lee stelt regelmatig etnische en sociale problemen ter discussie in zijn films. Bleef zelf daar iets te lang in hangen en werd boos op Samuel L. Jackson omdat hij het woord ‘nigger’ toch iets te vaak gebruikte in ‘Jackie Brown’. Desalniettemin een kunstenaar die een keer les mocht krijgen van Scorsese.
Essentieel: Do The Right Thing, Malcolm X en Clockers.

Coen Brothers
Welkom in de hilarische wereld van Joel en Ethan waar je wordt verwelkomd door draaiende, ronde objecten, snel en vreemd pratende figuren en zeer rare kapsels. De zwarte humor van deze twee broers heeft menig bioscoopbezoeker de stuipen op het lijf gejaagd.
Essentieel: Fargo, The Big Lebowski en O, Brother Where Art Thou?

Terry Gilliam
Deze animator uit de Monthy Python-stal wist zich los te breken en films te maken waarbij hij bleef knipogen naar zijn leerschool. Probeerde ooit een film over Don Quichote te maken, maar werd geteisterd door allerlei tegenslagen alsof het ‘monster’ wat in verscheidene vormen terugkomt in zijn films hem had overwonnen.
Essentieel: Brazil, 12 Monkeys en Fear And Loathing In Las Vegas.

Roman Polanski
Regisseur van Poolse afkomst die in zijn films talloze pogingen doet om de duivel oftewel het kwaad in de wereld waar hij zelf menig slachtoffer van is geworden te verdrijven. Begon zijn carrière met talloze korte films waarvan Morderstwo (Murder) toch wel de essentie weergeeft van wat hij allemaal wil vertellen en weergeven in de talloze films die daarna volgden.
Essentieel: Rosemary’s Baby, Chinatown en The Pianist